Vietnam in een rugzak
Vietnam in een rugzak
De pers
Johan van Grinsven in het Eindhovens Dagblad:
“Alles achter je laten en opnieuw beginnen, dat is voor De Vries de essentie van het reizen. Hij neemt dat streven ook letterlijk, want het echtpaar De Vries laat op reis het westerse leven van gemak en comfort bewust achter zich. Neem Vietnam, hij eet, drinkt, slaapt als het ware samen met de Vietnamezen. Dat levert in “Vietnam in een rugzak” voortdurend fraaie miniatuurtjes op van het dagelijkse leven. De Vries is duidelijk op z’n best als hij in gewone-mensentaal beschrijft wat hij ziet, wat anderen zeggen en doen. Soms met een lichte ironie, vooral en ook dat siert hem wanneer het over hemzelf gaat. Geen mooi-schrijverij, geen loodzware filosofieën, geen hoogdravende sociologische verhandelingen. Schrijver De Vries is als een oom voor de lezer, een oom die veel reist en daar op familiefeestjes meeslepend over kan vertellen. Hij bereidt zich goed voor op een reis. Dat blijkt vooral uit het lijstje geraadpleegde literatuur achter in “Vietnam in een rugzak”, want nergens in zijn boek valt hij de lezer lastig met een overdaad aan feitenkennis. Vanaf de aanvang van de reis verkent de lezer samen met Dolf de Vries Vietnam: hij deelt zijn verwondering, zijn ergernis, maar ook zijn ontroering over de schoonheid die De Vries onderweg in mensen en natuur ontmoet. Naast een geboren verteller is De Vries ook een fanatiek vragensteller en onderzoeker. Hoe leven de mensen? Hoe kijken ze tegen de partij aan? Wat vinden ze werkelijk van de Amerikanen die nu als toerist in hun land rondlopen? Welke wonden hebben de diverse oorlogen geslagen? “Hoe meer je reist hoe minder je zeker weet” vindt De Vries. Het siert de Hagenaar dat hij gevoelens van westerse superioriteit weet te onderdrukken. En als hij eens een keer boos wordt om vermeende dierenbeulerij, dan tekent hij daarna snel aan dat de zeden in Azië nu eenmaal afwijken van die in Nederland. “Ik voel mij ineens erg hutspot en boerenkoolachtig”, schrijft hij dan. Dolf de Vries is acteur, maar doet in zijn boeken niet alsof. Hij toont zich oprecht belangstellend, oprecht geraakt, oprecht boos. In “Vietnam in een rugzak” heeft hij oog voor het goede én het slechte in het land.
Lezersreactie
"Gisteren zijn we teruggekomen van onze 7 weken in Vietnam. Twee dagen voor ons vertrek kregen we jouw boek, oftewel reisbijbel, "Vietnam in een rugzak"cadeau. Niet erg onverwachts want elke reis die we vroeger met het gezin maakten werd, indien mogelijk, vergezeld door jouw boek in een rugzak. Ik kan me nog goed voorstellen dat mijn zusje op 9 jarige leeftijd, in Indonesie verhalen voorlas uit jouw boek. Momenteel is ze in Zuid Afrika waar ze ongetwijfeld andere mensen voorleest uit jouw boek. Ook "China in een rugzak"staat versleten en verbleekt door de zon in de boekenkast. Tijdens onze reis door Vietnam fungeerde jouw boek als een praktische en overzichtelijke reisgids. In 1997 geschreven maar nog zo up to date! In je boek beschreef je soms je persoonlijke strijd tegen "het"oordeel. iets wat een mens altijd graag heeft om het zichzelf makkelijker te maken. Je schreef dat je probeerde je oordeel zo lang mogelijk uit te stellen. Om op die manier open te blijven. Wanneer je jezelf toestaat te snel een oordeel te hebben over een land, ga je onbewust ook steeds op zoek naar een bewijs voor je oordeel. Je kijkt dan door een gekleurde bril. Op je site schrijf je dat je wel eens wordt veweten te stellig te zijn. Ik vond juist die balans tussen los van ordeel/ stelling en je mening geven juist heel fijn! Mijn vriend en ik zijn al snel van oordeel en we willen eigenlijk een Lonely Planet met de waarheid. Door jouw boek zijn we anders gaan denken. Vooral de bijzondere ontmoetingen die je beschreef moedigde ons aan om ook op de bevolking af te stappen. Klinkt raar hoor, maar door jouw boek wilden we het land echt leren kennen en niet alleen de toeristische hot spots het land laten vertegenwoordigen. Ooh de humor, de zelfreflectie, zo vermakelijk! En vaak zo herkenbaar! Ik heb zo genoten van je schrijfstijl. Glashelder en poetisch. Een droom, het laatste hoofdstuk van je boek, vond ik zo goed bedacht als "conclusie"van jullie reis. Mijn vriend gaat naar Argentinie voor zijn studie. Ik weet al een leuk cadeau om hem mee te geven...! Heel erg bedankt voor je wijsheid. Het was als jongmens heerlijk om op jouw en Lout's schoot te kruipen en te luisteren."
19 augustus 2009, afzendster Rema van Beek.
“We genieten zo van jouw boeken, ik lees ze vóór ik naar een land ga en als we terugkomen weer. Feest der herkenning, dan valt het kwartje op z’n plaats. We herkennen er zoveel in, het is zo eerlijk geschreven, alle emoties die je als toerist hebt, kun je zo beeldend beschrijven. Wij zijn van jullie leeftijd en gaan ook het liefst met z’n tweeen rondreizen, maar zoals jullie het doen, zouden wij niet op kunnen brengen. Daarom hebben we er zoveel bewondering voor.” (Hanny en Ab Wesselius). Na Rusland, enkele toenmalige Oostbloklanden, China en Zuid-Amerika wilde Dolf de Vries naar Vietnam. Zou daar lukken wat in zovele landen was mislukt? Dolf de Vries beleefde in zijn jeugd intens de onafhankelijkheidsoorlog met Vietnam, later met Amerika. Vanuit de betrokkenheid met het land reisde hij door Vietnam en schreef het intrigerende “Vietnam in een rugzak".
Nog een brief:
“Vanuit een warm maar regenachtig Hanoi willen wij (Jolijn en Maaike) je bedanken voor het zijn van onze reisgids middels je boek Vietnam in een rugzak.” De afgelopen week hebben we de Noord-West-tocht met een Russische jeep ondernomen en daarbij naast alle pracht van dit land, genoten van je reisverhalen. Je zou eens moeten weten hoe vaak wij wel niet riepen: “En, wat vond Dolf hiervan;”en ´Waar is Dolf; heeft hij dit ook meegemaakt?” We hadden je altijd bij de hand om te kunnen lachen om de zovele bekende verhalen.”
Kopen
Bestellen? Klik op onderstaande link
